لتس جوین
  • دورهمی‌های حضوری
  • فقط دوستان
  • برنامه‌های خوانا

برنامه‌های برانچ گروهی بدون ناجوری

بعد از سکوت، کوچک‌ترین پینگ مشخص از سخنرانی دربارهٔ سکوت بهتر است.

دعوت مشخص اتاق‌های آب شدن یخ را باز می‌کند.

Why it matters

ناجوری معمولاً مه است

بعد از چهار ماه «باید یه کاری بکنیم»، اولین نفری که اسم یک رستوران را می‌برد احساس می‌کند لو رفته. آن لو رفتن مه است، نه شکست اخلاقی. پینگی با مکان، زمان یا بیایید با هم تصمیم بگیریم، دوستان نزدیک، FoF خاموش و پایان ظهر مه را کم می‌کند تا فقط قهوه بماند.

آدم‌ها رمان می‌نویسند چون فکر می‌کنند سکوت توضیح می‌خواهد. سکوت احتمالاً کار بود، بچه، زمستان. رمان سکوت را به پروندهٔ قضایی تبدیل می‌کند. Let's Join پرونده تشکیل نمی‌دهد. یک دعوت کوتاه را به آدم‌هایی که از قبل در گرافتان هستند می‌رساند.

کشف غریبه‌ای نیست که شدت را با همسایه‌های تصادفی برانچ رقیق کند. پر کردن یک آب شدن یخ با شاهدها حرکت سیتکام است و محصول کمکتان نمی‌کند. فقط چهره‌های آشنا. اولین دوست هنوز دروازهٔ اپ است.

کد دوستی اگر هرگز در اپ نبودند: شش نویسه، بدون ریست، فوری. بعد پینگ. کد را با سخنرانی دربارهٔ «کجا خراب کردیم» ندهید. مثل کلید یدک بدهید.

ورود با تلفن عمداً کسل‌کننده می‌ماند. از این کسالت استفاده کنید. ناجوری از لجستیک کسل‌کننده بدش می‌آید. به آن تکیه کنید.

چهار ماه «باید یه کاری بکنیم» مثل برچسب موزه در چت نشسته بود. اولین نفری که اسم رستوران را برد احساس نمایشی بودن کرد. باز هم اسمش را برد: خیابان پنجم، شنبه ۱۱ تا ۱۲:۱۵، دوستان نزدیک، FoF خاموش. نمایش داستانی بود که برای خودشان دربارهٔ لجستیک می‌گفتند. لجستیک اغلب فقط یک جمله است.

اسم بردن خیابان پنجم لجستیک است. نمایش داستانی دربارهٔ آن جمله بود.

پینگ خوانا را آن‌قدر تکرار کنید که کسل‌کننده شود. کسل‌کننده بودن راهی است که گروه‌ها دوام می‌آورند.

میزبانِ آب شدن یخ فهرست عبارت‌های ممنوع داشت: «باید دربارهٔ ما حرف بزنیم»، «فشاری نیست ولی»، «مگه این‌که ازم متنفر باشی». این عبارت‌ها یک دادگاه را داخل رستوران بار می‌کنند. جایگزین‌ها: اسم رستوران، ساعت، پایان، دوستان نزدیک. اگر عبارت ممنوعی در پیش‌نویس ظاهر می‌شد، پیش‌نویس را پاک می‌کردند، نه دوستی را.

قطع دوستی روی پینگ‌های پیش‌رو بی‌صدا می‌ماند. تغییرات گراف را به‌عنوان محتوای برانچ روایت نکنید.

کوچک‌ترین شیءِ قابل‌گفتنِ بله

چهل‌وپنج دقیقه، نزدیک، دو یا سه نفر. نمایش، «باید وقت از دست‌رفته را جبران کنیم»، راهی است که برانچ‌های آب شدن یخ به بازجویی تبدیل می‌شوند.

مثل آدم بنویسید: «دلم برای تخم‌مرغ با تو تنگ شده. رستوران خیابان پنجم، شنبه ۱۱ تا ۱۲:۱۵، دوستان نزدیک.» کل شعر همین است.

اگر واقعاً ساعت را نمی‌بینید بیایید با هم تصمیم بگیریم. هر وقت توانستید قفل کنید. یک پینگ باز که روز هفتم می‌میرد از «یه وقتی»ِ زامبی کمتر ناجور است.

ساعت پایان ضدناجوری است. آدم‌ها می‌توانند بیایند بی‌آن‌که مسواک برای احساسات شما ببندند.

RSVP بله، نه، شاید. نه را به شاید ترجیح دهید. شاید ناجوری به تأخیر افتاده است.

نزدیک بود پاراگرافی دربارهٔ فاصله بنویسند. آن را به «دلم برای تخم‌مرغ با تو تنگ شده» بریدند. اگر بیشتر خواسته می‌شد میز می‌توانست بیشتر را نگه دارد. پینگ به پرونده نیاز نداشت. پرونده‌ها آدم‌ها را از قبل در دادگاه می‌رسانند.

پرونده را ببُرید. «دلم برای تخم‌مرغ با تو تنگ شده» کل ترانهٔ آب شدن یخ است.

آدم‌های آشنا، یک فهرست، یک پایان. بعد اتاق کار دوستی را می‌کند.

همچنین برنامه‌ریزی کردند بعد اگر کسی هنوز کلمه می‌خواست دور بلوک قدم بزنند. قدم زدن اختیاری بود و روی پینگ نبود. قدم‌های اختیاری بلهٔ اولیه را گروگان نمی‌گیرند. آن تفاوت کل ماشین ضدناجوری است: اشیا لبه دارند؛ احساسات باقی‌مانده می‌توانند پیاده‌رو داشته باشند.

هیچ کشف غریبه‌ای گروه گیرکرده را نجات نمی‌دهد. آدم‌های آشنا، شیء کوچک‌تر، ارسال.

انتخاب‌های مخاطب که عجیب‌بودن را کم می‌کنند

دوستان نزدیک برای آب شدن یخ. همه دوستان یک استادیوم است برای یک زمزمه.

آن دوست مشترکی را که عاشق پویایی گروه است دعوت نکنید. این کارگاه تسهیل‌شده نیست. FoF خاموش.

اگر گروه بزرگ است، تقسیم کنید. دو آب شدن یخ از یک دورهمی با مخاطبی از آدم‌هایی که نمی‌دانند چرا ناجور است بهتر است.

حذف از فهرست و قطع دوستی بی‌صدا می‌مانند. اگر ناجوری در واقع یک جدایی بود، گراف شاید از قبل عوض شده. شبح را پینگ نکنید.

تئاتر ظرفیت نیست تا یک آب شدن یخ بزرگ را برنامه‌ریزی‌شده نشان دهد. اگر بزرگ است، احتمالاً شکل اشتباه است.

شاهد پیشنهاد شد، «اگر آدم‌های بیشتری بیایند کمتر شدید می‌شود.» رد کردند. پر کردن یک آب شدن یخ سیتکام است. در اپ منتشرشده فید غریبه‌ای نیست که برایتان بکند، و دوستان‌به‌عنوان‌مخاطب هنوز یک انتخاب است. دو یا سه چهره. بدون استادیوم.

شاهدها آب شدن یخ را به سیتکام تبدیل می‌کنند. دو یا سه چهره، بدون استادیوم.

اگر هنوز سنگین است، پیش از بزرگ کردن داستان پنجره را کوچک کنید.

قطع دوستی روی پینگ‌های پیش‌رو بی‌صدا می‌ماند. تغییرات گراف را به‌عنوان محتوای برانچ روایت نکنید.

تئاتر ظرفیت هنوز روی سیم نیست. آنچه مبلمان جا می‌دهد دعوت کنید.

چت جایی است که ناجوری زاده می‌شود

چت دورهمی را به ساعت تراموا محدود کنید. اگر کسی بازجویی را شروع کرد، با یک صندلی جواب بدهید: «سر میز بهت می‌گم، یا هرگز.» بعد تایپ را متوقف کنید.

اسکرین‌شات‌های قدیمی نچسبانید. باستان‌شناسی ورزش بعدهاست، خصوصی، شاید هرگز.

نظرسنجی دربارهٔ این‌که آدم‌ها «آماده‌اند» برگزار نکنید. آمادگی یک بله به پینگ کوچک است.

اگر باید دربارهٔ آسیبی مشخص عذرخواهی کنید، در یک گفتگوی دونفره بکنید، نه در شیء برانچ. پینگ سکوی عدالت ترمیمی نیست.

سردرگمی دوست‌یابی اضافه ناجور است. این یک گروه است. اگر لازم بود یک بار بگویید، بعد تخم‌مرغ.

بیایید با هم تصمیم بگیریم چهل‌وهشت ساعت طول کشید، بعد قفل. باز ابدی ناجوری تازه‌ای می‌شد: حال‌وهوایی آویزان در فید. مهربانی هفت‌روزه هست تا آب شدن یخ‌ها شبح نشوند. به هر هفت روز نیاز نداشتند.

باز ابدی حال‌وهوایی آویزان در فید است. آب شدن یخ را قفل کنید یا بگذارید یدک شود.

پینگ خوانا را آن‌قدر تکرار کنید که کسل‌کننده شود. کسل‌کننده بودن راهی است که گروه‌ها دوام می‌آورند.

هیچ کشف غریبه‌ای گروه گیرکرده را نجات نمی‌دهد. آدم‌های آشنا، شیء کوچک‌تر، ارسال.

کدهای دوستی شش نویسه می‌مانند و بدون ریست حتی وقتی هوای اجتماعی عجیب است.

سر میز، مستند نسازید

می‌توانید دربارهٔ فاصله حرف بزنید. می‌توانید دربارهٔ سیب‌زمینی وحشتناک هم حرف بزنید. هر دو مجاز است. هیچ‌کدام اجباری نیست.

گوشی‌ها پایین کمک می‌کند. میزی از آدم‌هایی که اسکرول می‌کنند تا از نگاه فرار کنند همان ناجوری‌ای است که آمده‌اید پشت سر بگذارید.

سروقت بروید حتی اگر خوب پیش می‌رود. خوب تمام کردن راهی است که پینگ بعدی آسان می‌شود. زیاد ماندن گرما را به بدهی تازه تبدیل می‌کند.

پول را فوراً و ساده تقسیم کنید. ناجوری صورت‌حساب اختیاری و احمقانه است.

نقشهٔ دوم نیست، ردیابی این‌که چه کسی «هنوز می‌آید» نیست. RSVP زدند. RSVP را باور کنید.

در چت دورهمی کسی بازجویی را شروع کرد. میزبان جواب داد «سر میز بهت می‌گم یا هرگز»، بعد تایپ را متوقف کرد. چت جایی است که ناجوری زاده می‌شود چون همه می‌توانند عقب‌کشیدن را ببینند. صندلی‌ها ظرف‌های بهتری‌اند.

بازجویی‌ها جایشان بیرون رشته است. صندلی‌ها عقب‌کشیدن را بهتر از اعلان‌های گروهی نگه می‌دارند.

آدم‌های آشنا، یک فهرست، یک پایان. بعد اتاق کار دوستی را می‌کند.

تئاتر ظرفیت هنوز روی سیم نیست. آنچه مبلمان جا می‌دهد دعوت کنید.

قفل میزبان یک کار است. اختیاری بودن شخصیتی نیست که روزهای اضافه بگیرد.

اگر بگویند نه

تشکر کنید. دعوت را تشدید نکنید. ناجوری وقتی میزبان‌ها چانه می‌زنند چند برابر می‌شود.

می‌توانید زیرمجموعهٔ دیگری را پینگ کنید. این انتقام نیست. این گوهٔ دیگری است.

می‌توانید صبر کنید. صبر بدون شیء عذاب وجدان در فید دلیل وجود لغو هفت‌روزه برای بازهاست.

شاید دوستی را با شما قطع کرده باشند. پینگ‌های پیش‌رو شامل‌شان نمی‌شود. سکوت را بپذیرید. کد را به‌عنوان آزمایش نفرستید.

ارزش شما RSVP نیست. محصول نمی‌تواند این را به شما بگوید، ولی طراحی بیرون‌انداختن‌های بی‌صدا نشان می‌دهد اتاق برای کسانی است که می‌خواهند در آن باشند.

سر میز دربارهٔ سیب‌زمینی وحشتناک و فقط کمی دربارهٔ فاصله حرف زدند. هر دو قانونی بود. هیچ‌کدام تکلیف نشد. گوشی‌ها بیست دقیقه پایین رفت. نگاه‌ها نقطهٔ مقابل تیم فیلم‌برداری مستندند.

سیب‌زمینی و کمی حرف دربارهٔ فاصله هر دو قانونی‌اند. تکلیف داده نمی‌شود.

اگر هنوز سنگین است، پیش از بزرگ کردن داستان پنجره را کوچک کنید.

کدهای دوستی شش نویسه می‌مانند و بدون ریست حتی وقتی هوای اجتماعی عجیب است.

قبل از ارسال یک بار دیگر دعوت را بخوانید: مکان، ساعت یا بیایید با هم تصمیم بگیریم، تگ مخاطب، پایان. اگر هر کدام مه است، هنوز در همان رودخانهٔ قدیمی هستید.

اگر بگویند بله

زیاد پذیرایی نکنید. پذیرایی زیاد اضطراب به شکل شیرینی است.

آخرین لحظه آدم‌های اضافه دعوت نکنید تا «حال‌وهوا سبک شود». آن یک شاهد است.

اگر بیایید با هم تصمیم بگیریم بود قفل کنید. گرانش محترمانه است.

اگر آسان بود، تا قهوه هنوز گرم است پینگ کوچک بعدی را بفرستید. شتاب ضدناجوری است.

دوستان نزدیک را نگه دارید تا آیین دوباره کسل‌کننده شود. کسل‌کننده هدف است.

یک نفر نه گفت. میزبان تشکر کرد و چانه نزد. چانه زدن راهی است که ناجوری چند برابر می‌شود. زیرمجموعهٔ دیگری بعداً پینگ ریزی گرفت. آن انتقام نبود. آن گوهٔ دیگری بود.

از نه تشکر کنید. چانه نزنید. زیرمجموعهٔ دیگری می‌تواند گوهٔ دیگری داشته باشد.

پینگ خوانا را آن‌قدر تکرار کنید که کسل‌کننده شود. کسل‌کننده بودن راهی است که گروه‌ها دوام می‌آورند.

قفل میزبان یک کار است. اختیاری بودن شخصیتی نیست که روزهای اضافه بگیرد.

اگر مجبورید تمیز رد کنید. شایدهای مه‌آلود مشکلی را که این صفحه می‌خواهد بکُشد دوباره می‌سازند.

چه چیزی را از محصولات دیگر وارد نکنید

دورهمی عمومی شهری نه تا غیررسمی به نظر برسد. غیررسمی با غریبه‌ها ترس دیگری است.

برچسب نوع رویداد نه تا رسمی شود. رسمی یک زمان است.

نقشهٔ زنده به‌عنوان اسباب‌بازی نه. رستوران را می‌شناسید.

ریست کد دوستی برای «تازه شروع کردن» نه. کدها ریست نمی‌شوند. تازگی یک پینگ جدید است.

دور زدن اولین دوست نه. اگر در گراف نیستند، اول کد. ناجوری به‌علاوهٔ راه ورود خراب بدتر است.

کسی را برای «تازه شروع کردن» دوباره کد ندادند. کدها ریست نمی‌شوند، و تازگی یک شیء جدید است، نه هویتی جدید. باستان‌شناسی اسکرین‌شات‌های قدیمی از میز و از رشته بیرون ماند.

برای تازه شروع کردن دوباره کد ندهید. تازگی یک پینگ جدید است، نه رشتهٔ هویتی جدید.

آدم‌های آشنا، یک فهرست، یک پایان. بعد اتاق کار دوستی را می‌کند.

قبل از ارسال یک بار دیگر دعوت را بخوانید: مکان، ساعت یا بیایید با هم تصمیم بگیریم، تگ مخاطب، پایان. اگر هر کدام مه است، هنوز در همان رودخانهٔ قدیمی هستید.

قطع دوستی روی پینگ‌های پیش‌رو بی‌صدا می‌ماند. تغییرات گراف را به‌عنوان محتوای برانچ روایت نکنید.

تمرین کنید تا فقط برانچ باشد

پینگ کوچک سوم معمولاً جایی است که عجیب‌بودن می‌میرد. ادامه دهید.

دقیقه‌ها را بسنجید، نه سخنرانی‌های ایراد‌شده. سخنرانی معیار تله است.

میزبان‌ها را بچرخانید تا کسی که «باعث» سکوت شد تنها کسی نباشد که اجازهٔ ترمیم دارد. هر کسی می‌تواند بزند.

زمستان، انرژی کم، تداخل، از آن شکل‌های دیگر استفاده کنید. این صفحه فقط تنظیم آب شدن یخ است.

هنوز کسی شیء بی‌ناجوری را می‌فرستد: مکان، ساعت یا بیایید با هم تصمیم بگیریم، دوستان نزدیک، پایان. دادگاه می‌تواند بسته بماند.

پینگ کوچک سوم فقط برانچ بود. عجیب‌بودن از کمبود سخنرانی گرسنه ماند. چهارمی را وقتی هنوز داشتند پول می‌دادند فرستادند. دقیقه‌ها، نه مانیفست‌ها، معیار بود. دادگاه هرگز باز نشد چون دعوت هرگز شبیه احضاریه نبود.

تا شیء کوچک سوم فقط برانچ است. سخنرانی‌ها را گرسنه نگه دارید.

اگر هنوز سنگین است، پیش از بزرگ کردن داستان پنجره را کوچک کنید.

اگر مجبورید تمیز رد کنید. شایدهای مه‌آلود مشکلی را که این صفحه می‌خواهد بکُشد دوباره می‌سازند.

هیچ کشف غریبه‌ای گروه گیرکرده را نجات نمی‌دهد. آدم‌های آشنا، شیء کوچک‌تر، ارسال.

How Let's Join fits

Friend code → ping → meet IRL

  1. اول دوست در گراف

    یک کد دوستی شش‌نویسه به اشتراک بگذارید. وارد کردنش دوستی فوری است. فید تا وقتی اولین دوست وجود نداشته باشد بسته می‌ماند.

  2. پینگ با مخاطب

    مکان به‌علاوهٔ زمان، یا بیایید با هم تصمیم بگیریم. همه دوستان، دوستان نزدیک یا یک فهرست را انتخاب کنید. FoF یک کلید برای هر پینگ است، نه حالت شهری.

  3. بیایید و بعد تمام

    صادقانه RSVP بزنید. چت دورهمی را سبک نگه دارید. میزبان زمان را قفل می‌کند. به پایان منتشرشده احترام بگذارید. بیرون‌انداختن‌های قطع دوستی بی‌صدا هستند.

Keep in mind

Soft truths about friendship

  • کوچک

    درخواست

    مشخص از سخنرانی‌های TED احساسی بهتر است.

  • بی‌صدا

    بیرون‌انداختن

    تغییرات گراف به سخنرانی برانچ نیاز ندارند.

  • ۷ روز

    باز

    اگر پینگ آب شدن یخ هرگز قفل نشود می‌رود. خوب.

Try this week

Concrete hangouts with people you know

  • مقالهٔ مرور را رد کنید

    مکان و ساعت. میز بقیه را نگه می‌دارد.

  • کوچک‌تر از افسانه

    ناجوری از نمایش بدش می‌آید. چهل‌وپنج دقیقه.

  • دوستان نزدیک

    مخاطب نرم تا وقتی یخ آب می‌شود.

  • ساعت پایان

    آدم‌ها به خروج نیاز دارند تا بله تله نباشد.

  • بدون FoF

    به آب شدن یخ شاهد اضافه نکنید.

  • نه‌های تمیز

    یک نه از یک شایدِ مه‌آلود کمتر ناجور است.

Good to know

Questions friends actually ask

یک جمله گرما، بعد مکان و زمان. بدون بازجویی.

brunch-crew-plans-without-awkwardness